Hoe en wanneer de fopspeen wegnemen

De ideale leeftijd om een kind te laten stoppen met de fopspeen is een controversieel onderwerp. Het is eigenlijk niet mogelijk een precies moment aan te geven.

Volgens de richtlijnen van de American Academy of Pediatrics (AAP) moet u in de loop van het derde levensjaar van het kind geleidelijk aan de fopspeen wegnemen, om hem uiteindelijk definitief weg te nemen als het kind 3 jaar oud is. om gebits- en spraakproblemen te voorkomen. Volgens andere experts, moet de fopspeen al geleidelijk aan worden weggenomen tussen de 6 en 12 maanden, om het risico van oorontstekingen te verminderen.

Rond de leeftijd van 2 jaar, kan en moet het gebruik ervan worden afgebouwd, omdat het kind dan emotioneel onafhankelijker wordt en, met de hulp van de ouders, andere trooststrategieën heeft ontwikkeld die beter passen met zijn leeftijd. Naast de leeftijd, mag men niet vergeten dat de fopspeen beter niet wordt weggenomen in periodes die voor het kind extra stressvol zijn. We denken hierbij aan het moment waarop de mama weer begint te werken, de start van de crèche, een verhuizing of de komst van een broertje of zusje.

De keuze van de manier waarop de fopspeen wordt weggenomen is net zo belangrijk als het moment, omdat het essentieel is voor de emotionele ontwikkeling van het kind, door hem de nodige hulpmiddelen te geven om frustratie en angst te begrijpen en ermee om te gaan.

Een kind zonder trauma van de fopspeen af te helpen vraagt tijd en respect voor de emoties van het kind. Dit is een delicaat proces, want er bestaat geen echte en vaste methode hiervoor. Het is belangrijk het kind voor te bereiden en op tijd betrekken bij deze beslissing.

Een aantal tips om u te helpen:

1. Het gebruik van de fopspeen afbouwen: u kunt in het begin de fopspeen wegnemen overdag, wanneer het kind wakker is, en voor de dutjes. Vervolgens, kunt u proberen de fopspeen ook tijdens het avondritueel bij het slapengaan weg te nemen, en later ook voor de nacht. De fopspeen van de ene op de andere dag bruusk elimineren kan negatieve gevolgen hebben, vooral als geen andere hulpmiddelen voor zelfregulering worden aangeboden en aangeleerd.
2. Het kind betrekken bij de besluitvorming: zijn emoties erkennen en serieus nemen, en samen alternatieven zoeken om de frustratie te overwinnen. Bijvoorbeeld, u kunt een plaats afspreken waar de fopspeen overdag gelegd wordt, en deze plaats  steeds minder toegankelijk maken. Zo wordt de boodschap overgebracht dat de fopspeen niet verboden is, maar ook niet aangemoedigd is, en tegelijkertijd kunt u alternatieve bronnen van troost vinden, zoals knuffelen met de ouders, een boek lezen of een liedje beluisteren.
3. Eén overgang tegelijk aanpakken: het is raadzaam de fopspeen niet te elimineren in andere belangrijke overgangsperiodes, zoals bij de start van school of de komst van een broertje of zusje, om emotionele overbelasting te voorkomen.
4. Beloon het kind wanneer de fasen van het inslapen of de eerste nachten zonder fopspeen goed doorstaan zijn, door hem groot en zelfverzekerd te laten voelen.

De fopspeen 's nachts achterwegen laten is de laatste stap, maar meteen ook de meest delicate, van het geleidelijk scheidingsproces van de fopspeen. Dit moment is van groot belang, omdat het kind het moment van het slapen ervaart als een moment van afstand nemen van de personen aan wie hij gehecht is.

Om  de fopspeen 's nachts met succes weg te nemen, is het belangrijk een slaaproutine te ontwikkelen die geruststellende rituelen omvat. We denken hierbij aan samen een verhaaltje lezen, meer tijd besteden aan het knuffelen en een vertrouwd voorwerp geven, zoals een teddybeer of deken, om 's nachts troost en geborgenheid te bieden.

Het is belangrijk dat het kind actief betrokken wordt bij de beslissing om de fopspeen niet meer te gebruiken voor het slapen. Bied emotionele steun en begrip tijdens de overgangsperiode, vooral als het kind weerstand biedt.

Volg deze tips en pas de aanpak aan de individuele behoeften van het kind aan om dit proces soepeler en minder stressvol te maken voor iedereen. Bedenk dat elk kind uniek is. Daarom is het belangrijk empathie te tonen en het individueel tempo van elk kind te respecteren tijdens deze moeilijke overgang.